Kolorowe pasma górskie, czarne pola lawy i para unosząca się nad gorącymi źródłami sprawiają, że Landmannalaugar wygląda jak krajobraz z innej planety. Wyjaśniam, gdzie znajdują się tęczowe góry Islandii, skąd biorą się ich niezwykłe barwy, co warto zobaczyć na miejscu i jak przygotować bezpieczny wyjazd w islandzkie interior.
Najważniejsze informacje o tęczowych górach Islandii w skrócie
- Landmannalaugar w rezerwacie Fjallabak to najczęściej odwiedzany region kolorowych gór.
- Barwy stoków wynikają głównie z obecności ryolitu, minerałów i aktywności geotermalnej.
- Najlepszy czas na podróż przypada zwykle na koniec czerwca, lipiec i sierpień.
- Do wielu miejsc prowadzą drogi F208 i F224, dostępne zasadniczo dla samochodów 4x4.
- W sezonie 2026 przyjazd własnym autem między 9:00 a 16:00 wymaga wcześniejszej rezerwacji parkingu i opłaty serwisowej.
Gdzie znajdują się tęczowe góry na Islandii
Najbardziej znane kolorowe góry znajdują się w regionie Landmannalaugar, w rezerwacie przyrody Fjallabak na południu Islandii. To nie jeden szczyt, ale rozległy obszar gór, dolin, pól lawowych i gorących źródeł położony mniej więcej na wysokości 550-600 m n.p.m..
Landmannalaugar jest jedną z baz słynnego szlaku Laugavegur, który prowadzi do Þórsmörk. Cała trasa ma około 54-55 km i najczęściej pokonuje się ją w cztery dni, nocując w schroniskach lub na wyznaczonych polach namiotowych. Na jednodniową wycieczkę nie trzeba jednak planować całego trekkingu. W okolicy punktu startowego znajduje się kilka krótszych tras.
Określenie „tęczowe góry” bywa używane także wobec Kerlingarfjöll, drugiego ważnego obszaru geotermalnego w islandzkim interiorze. Jeśli jednak ktoś mówi o kolorowych górach Islandii bez dodatkowego kontekstu, najczęściej ma na myśli właśnie Landmannalaugar.
Skąd biorą się niezwykłe kolory skał
Najważniejszą rolę odgrywa ryolit, czyli jasna, bogata w krzemionkę skała wulkaniczna. W Islandii dominuje bazalt o ciemnej barwie, dlatego ryolitowe pasma Landmannalaugar tak mocno rzucają się w oczy. Ich powierzchnia przybiera odcienie czerwieni, różu, żółci, zieleni, brązu, fioletu i błękitu.
Na wygląd stoków wpływa skład minerałów oraz procesy hydrotermalne. Związki żelaza nadają skałom barwy czerwone i pomarańczowe, a osady siarki tworzą intensywnie żółte plamy. Para, gorąca woda i erozja dodatkowo zmieniają powierzchnię gór, przez co poszczególne warstwy wyglądają jak malowane pędzlem.
Kolorowy ryolit sąsiaduje z czarną lawą, między innymi z polem Laugahraun. Ten kontrast jest jednym z powodów, dla których zdjęcia z Landmannalaugar wyglądają tak efektownie. Z mojego punktu widzenia właśnie zestawienie pastelowych stoków z czarną, poszarpaną lawą robi większe wrażenie niż same barwne góry oglądane osobno.
Co zobaczyć w Landmannalaugar
Bláhnúkur
Bláhnúkur, nazywany czasem Niebieskim Szczytem, wznosi się na około 945 m n.p.m. i należy do najbardziej charakterystycznych punktów regionu. Podejście jest wyraźnie bardziej wymagające niż spacer po dolinie, ale nagrodą pozostaje szeroki widok na kolorowe zbocza, czarne pola lawy i doliny Fjallabak.
Nie polecam tej trasy osobom, które liczą na łatwy spacer w zwykłych butach sportowych. Luźne podłoże, wiatr i szybkie zmiany pogody potrafią zamienić pozornie niewysokie podejście w męczącą wędrówkę.
Brennisteinsalda
Brennisteinsalda jest jednym z najbardziej fotografowanych wzniesień w okolicy. Jej nazwa oznacza mniej więcej „falę siarki”, co dobrze pasuje do stoków pokrytych żółtymi, czerwonymi i zielonymi pasami. W pobliżu można zobaczyć parujące fumarole, czyli szczeliny, z których wydobywa się gorąca para i gazy.
To miejsce najlepiej oglądać z wyznaczonego szlaku. Schodzenie na skróty niszczy delikatną roślinność, a przy geotermalnych otworach może być zwyczajnie niebezpieczne.
Laugahraun i Grænagil
Przejście przez pole lawowe Laugahraun pokazuje, jak różnorodny jest ten krajobraz. Czarne, ostre skały prowadzą w stronę dolin o zielonych i pomarańczowych ścianach. Wąwóz Grænagil zachwyca szczególnie wtedy, gdy słońce oświetla jego kolorowe warstwy.
Na krótszą wizytę wybrałbym właśnie pętlę przez Laugahraun i Grænagil. Nie wymaga ona wielodniowego trekkingu, a pozwala zobaczyć większość elementów, z których słynie ten region.
Przeczytaj również: Tunele Củ Chi w Wietnamie - historia, ceny i zwiedzanie
Gorące źródło
W pobliżu pola namiotowego znajduje się naturalny gorący potok, w którym można odpocząć po marszu. Temperatura wody nie jest wszędzie taka sama, dlatego przed wejściem trzeba sprawdzić miejsce i zachować ostrożność przy gorętszych wypływach.
Do kąpieli nie należy używać mydła ani szamponu. Zakazane są także szklane butelki, a odpoczynek powinien odbywać się bez pozostawiania śmieci. To drobne zasady, ale przy dużej liczbie odwiedzających mają ogromne znaczenie.
Jak zaplanować dojazd i termin podróży
Najpopularniejszy dojazd prowadzi drogą F208, a ostatnie około 2,5 km pokonuje się drogą F224. Trasa obejmuje odcinki szutrowe i przeprawy przez rzeki. Dlatego zwykły samochód osobowy ani większość kamperów z napędem na jedną oś nie są odpowiednim wyborem.
W sezonie 2026 osoby przyjeżdżające własnym lub wynajętym autem między 9:00 a 16:00 muszą zarezerwować miejsce parkingowe i opłacić usługę przed przyjazdem. Zasady mogą zmieniać się między sezonami, więc rezerwację i aktualny stan dróg trzeba sprawdzić bezpośrednio przed wyjazdem.
Drogi górskie są zwykle dostępne od około 20 czerwca do połowy września, ale konkretna data otwarcia zależy od śniegu, roztopów i stanu nawierzchni. Nawet w środku lata w interiorze może pojawić się deszcz, mgła, silny wiatr albo przymrozek.
| Opcja | Dla kogo | Najważniejsze ograniczenie |
|---|---|---|
| Samochód 4x4 | Dla doświadczonych kierowców | Przeprawy rzeczne, rezerwacja parkingu i zmienne warunki |
| Zorganizowana wycieczka | Dla osób bez doświadczenia w interiorze | Mniej swobody i określony czas pobytu |
| Autobus sezonowy | Dla podróżujących samodzielnie | Rozkład zależny od sezonu i pogody |
| Trekking Laugavegur | Dla przygotowanych piechurów | Około 54-55 km, rezerwacja noclegów i trudna pogoda |
Jeśli nie prowadziłeś wcześniej auta po islandzkich drogach F, wybrałbym wycieczkę z kierowcą albo autobus sezonowy. Oszczędność na wynajmie niewłaściwego samochodu może szybko zniknąć przy uszkodzeniu podwozia lub problemach podczas przeprawy przez rzekę.
Co spakować i jak nie zepsuć sobie wycieczki
Najważniejsze są wodoodporne warstwy ubrań, ciepła bielizna termiczna, czapka, rękawiczki i solidne buty trekkingowe. Przydadzą się także kijki, zapas wody, jedzenie, papierowa mapa oraz naładowany telefon z zapisanym śladem trasy.
Nie należy polegać wyłącznie na prognozie z Reykjavíku. Pogoda w górach potrafi zmienić się w ciągu kilkunastu minut, a zasięg telefonu bywa ograniczony. Przed dłuższą trasą dobrze zgłosić plan przejścia w systemie SafeTravel i sprawdzić komunikaty dotyczące szlaków oraz przejezdności dróg.
- chodź wyłącznie po wyznaczonych ścieżkach,
- nie wchodź na kruche krawędzie skał i nie dotykaj gorących źródeł,
- nie przechodź przez zamknięte odcinki szlaków,
- nie rozbijaj namiotu poza wyznaczonym polem,
- zabierz ze sobą wszystkie śmieci.
Najczęstszy błąd polega na traktowaniu Landmannalaugar jak łatwego punktu widokowego przy głównej drodze. To dziki, chroniony teren, w którym nawet krótka trasa wymaga przygotowania. Delikatne mchy i roślinność regenerują się bardzo wolno, dlatego zejście ze szlaku zostawia ślad na długo.
Landmannalaugar czy Kerlingarfjöll
Oba regiony oferują kolorowe góry i aktywność geotermalną, ale dają nieco inne doświadczenie. Landmannalaugar lepiej sprawdzi się przy pierwszym kontakcie z islandzkim interior, ponieważ ma wiele krótszych tras i naturalne kąpielisko. Kerlingarfjöll jest bardziej surowe, a jego krajobraz tworzą rozległe grzbiety, głębokie doliny i intensywnie parujące obszary geotermalne.
| Miejsce | Największa zaleta | Najlepszy wybór dla |
|---|---|---|
| Landmannalaugar | Kolorowe góry, lawa, gorące źródła i krótkie szlaki | Osób odwiedzających interior po raz pierwszy |
| Kerlingarfjöll | Rozległe pola geotermalne i bardziej surowe widoki | Wędrowców szukających spokojniejszych, wymagających tras |
Gdybym miał wybrać tylko jedno miejsce podczas krótkiej podróży po Islandii, postawiłbym na Landmannalaugar. Daje najbardziej kompletny obraz wyspiarskiego krajobrazu: od ryolitowych gór, przez czarną lawę, aż po parujące źródła.
Najlepszy plan na kolorowy dzień w islandzkim interiorze
Na jednodniową wizytę warto przyjechać możliwie wcześnie, przejść pętlę przez Laugahraun i Grænagil, a przy dobrej pogodzie dołożyć podejście w stronę Brennisteinsaldy lub Bláhnúkura. Po zejściu ze szlaku można odpocząć przy gorącym potoku, pamiętając o zasadach ochrony przyrody.
Nie traktowałbym jednak tego miejsca jako kolejnego punktu do szybkiego odhaczenia na trasie wokół wyspy. Landmannalaugar najlepiej smakuje bez pośpiechu, z zapasem czasu na zmianę pogody, spokojne zdjęcia i reakcję na warunki na drodze.
